باز باران…

باز باران...

بی ترانه...

بی هوای عاشقانه...

بی نوای عارفانه...

در سکوتی ظالمانه...

خسته از مکر زمانه...

غافل از حتی رفاقت...

حاله ای از عشق و نفرت...

اشکهایی طبق عادت...

قطره های بی طراوت...

دیدن مرگ صداقت...

روی دوش آدمیت...

میخورد بر بام خانه